Ամերիկյան շինարարական արվեստի առասպելը հարցականի տակ է

Ինչպես հիշում եք՝ մի քանի տարի առաջ ավերիչ երկրաշարժը Թուրքիայում մոտ 50000 մարդու կյանք խլեց: Հնարավո՞ր էր արդյոք խուսափել զոհերից, այո, եթե թուրքական շինարարական ընկերությունները ժամանակին բարեխղճորեն կառուցեին բազմաբնակարան շենքերը, որոնք փլուզվեցին ավազե տնակների նման: Պարզվեց, որ շինարարական կոնստրուկցիաների մեջ ո՛չ ցեմենտ կար, ո՛չ էլ՝ արմատուրա: Հօդս ցնդեց թուրքական շինարարական հզորության առասպելը: Իհարկե, ի պատիվ գործող իշխանությունների վերահսկողության ուժեղացման, իրավիճակն այժմ զգալիորեն բարելավվել է, բայց զոհվածներին դա արդեն չի օգնի: Հիմա ինչու՞ հիշեցի Թուրքիայի երկրաշարժը: Հիշեցի՝ Լոս Անջելեսի հրդեհի կադրերը դիտելուց: Եվ ինքս ինձ մտորում եմ. ԱՄՆ-ը աշխարհի գերհզոր միակ տերությունն է, նրա տնտեսական և ռազմատեխնիկական պոտենցիալը մի քանի անգամ ավելին է, քան մյուս մեծ պետություններինը միասին վերցրած: Եթե սկսենք թվարկել այս երկրի կարողությունները, երևի թե, չկարողանանք ավարտել: Տրիլիոններ են ծախսվում աշխարհում սփռված ռազմաբազաների և ռազմական գործողությունների վրա: Եվ այլն և այլն: Եվ այս ամենի հետ մեկտեղ՝ անհավատալի խեղճություն ու անզորություն իրենց երկրի ներսում բռնկված հրդեհը մարելու գործում: Մի՞թե հնարավոր չէր կանխատեսել հրդեհը՝ ելնելով կլիմայական պայմաններից: Հրշեջ ծառայությունների ցածր մակարդակ: Բայց դա մի կողմ: Ինձ թվում է՝ արտաքուստ շքեղ և հարմարավետ ամերիկյան տների այրվելը, թղթե տուփերի նման, խիստ կասկածի տակ է դնում այստեղ կիրառվող շինարարական գործի մակարդակը: Պենոպլաստից, փայտից և պլաստամասայից հավաքված տներից մնացել է միայն մոխրի փոշին: Ուրիշ երկրներում հրդեհից հետո տների քարի և բետոնի կոնստրուկցիաները մնում են, այստեղ նկարներից երևում է միայն մոխրի անապատ: Ինձ թվում է, թուրքականի նման, ամերիկյան շինարարական արվեստի առասպելը ևս հարցականի տակ է:

Գարիկ Քեռյան

Մեկնաբանություններ